Yaşamdan

Ne Çok Özlemişiz Gökyüzüne Kansız Bakmayı…

Sabahın o ince serinliği, Ankara Garı’nın taş duvarlarında geziniyordu. Gökyüzü, o gün maviye en yakın rengindeydi. Sanki her şeyin iyi gideceğine dair sessiz bir söz vermiş gibiydi. İnsanlar ellerinde pankartlarla, omuz omuza yürüyordu. “Savaşa inat, barış hemen şimdi!” diyordu birinin pankartı; bir diğeri “Yaşamak istiyoruz!” diye bağırıyordu göğe. Kalabalığın içinde, gözleri ışıl ışıl bir kız […]

Ne Çok Özlemişiz Gökyüzüne Kansız Bakmayı… Read More »

Fadike’nin Yabancısı

Güneş, önce ışık saçarak haber gönderip sonra varlığını göstermeyi en sevdiği o dağların arkasındayken, O’da dağların diğer tarafında uykusundan yeni uyanıyordu. Bu erken kalkışlara, yılların verdiği alışkanlık mı denilebilir yoksa zamanını uykuya teslim etmek yerine hayata teslim etmek mi denilebilir bilmiyoruz ama her sabah güneşin doğuşuna yarenlik ettiğini biliyoruz. Uyandığı ilk an güneş ışıklarının göz

Fadike’nin Yabancısı Read More »